|
Wiadomość dla Każda próba wyjścia pogłębia samotność. To zawsze konfrontacja, więc każdorazowe otwarcie drzwi przygnębia niepokojem, przyspiesza proces zamknięcia.Nawias między otwarciem a zamknięciem wypełnia czujnością i lękiem, próbą odnalezienia czegoś pokrewnego, absolutnie akceptowalnego, w sumie: zamkniętą próbą ekspozycji siebie. Świat zewnętrzny można potraktować jako wrogi dowcip. Nie dorastając do tego dowcipu, spadamy w głąb ewidencjonowanych myśli, które stają się natręctwem prześladowanego. Mając za sobą sekwencję zdarzeń nie zawsze logicznych zwaną życiem, coraz mniej jesteśmy w terażniejszości nawiedzanej przyszłością, a coraz częściej przemieszczamy się w wyczerpane obrazy z dzieciństwa i przestrzeń w nich powielaną. |
|
|
PROPOZYCJA Pisanie to nieopłacalny wynalazek wykreowanej refleksji.
Już od rana chodzą mi po głowie m a r c o w e K o t y, jak widać rozwleczone lub rozwlekle jęczące, czy też przedmioty, z których korzystają…
Powiedzmy KRZESŁO. Jest zdarzeniem, siada na nim człowiek i tworzy ZALEŻNOŚĆ między banałem a filozofią przedmiotu. Na krześle kartka: USIĄDŹ ŚMIAŁO - budzi zwątpienie, czy wszystko zgadza się z konstrukcją, czy niewybrakowane zostało tylko nazewnictwo. Albo Cię robią w k o t a. Na siatce świata umiejscowił się przylądek POEZJI, silnie naznaczony metaforą. Uzasadniająca jego istnienie synteza myślowa tworzy metafizyczny kompromis.
Poezja zawiera w sobie wszystkie żywioły:
uporządkowane, poddane formalnym zabiegom sztuki. |
|
|
